Dit noemen ze dus onderschatting van het hoogste niveau. Hoe negatief ik was over Twitter pakweg een jaar geleden, hoe enthousiast ik er nu over ben! Ik zeg niet dat ik niet zonder kan, laten we het wel leuk houden, maar ik ben erin gegroeid en zie inmiddels de vele voordelen ervan. Zakelijk vooral. Want voor onze vakbladen Reisburo Actueel (www.twitter.com/rbactueel) en Supermarkt Actueel (www.twitter.com/supermarktact) heb ik het nu ook zover dat alle grote Social Media jongens met elkaar samenwerken. Nieuws? Op de site -> op Twitter -> op Facebook. En zo hoort het.

Lui
Tegenwoordig werken alle Social Media samen. YouTube, Facebook, Twitter, ze zijn allemaal dikke vriendjes met elkaar. Upload je een YouTube filmpje, dan komt dat ook nog even op Twitter en zijn je Facebook vrienden gelijk op de hoogte. Ideaal? Zeker. Briljant? Meer dan dat. Maar ow ow ow, wat word ik lui van Twitter.. Je volgt een aantal nieuwszenders, wat belangrijke mensen, dingen waarin je je interesseert en je hoeft vervolgens gewoon nooit meer je best te doen om op de hoogte te zijn. Wat nou om 8 uur verplicht met een kop koffie en een stroopwafel het NOS-journaal kijken? Ik volg http://twitter.com/nos wel! Ben ik net zo op de hoogte, en vaak nog eerder dan al die mensen die nog in de AVRO-gids moeten kijken hoe laat het journaal ook als weer begint. Man, die Frits Wester dan. Verteld vanmorgen op Radio538 doodleuk dat ze een Twitter-debat gaan houden! Nou, ik vind het fantastisch! Hoef ik namelijk nooit meer op TV zo’n irritant ik-kan-harder-schreeuwen-dan-jij-debat te volgen, kan ik zelfs meedoen en kan de hele wereld mijn mening weten over het legaliseren van softdrugs (waren die illegaal dan :-S?). Mensen, ik moet oppassen. Oppassen dat ik niet lui word. Dat ik niet boos word als iemand die geen Twitter gebruikt iets eerder weet dan ik.

Krant = uit
Een krant? Waar heb je het ov.. Ow! Een K-R-A-N-T! Ja die heb ik weleens gelezen ja.. Vroeger, toen wij nog een abonnement op de Telegraaf hadden (nee, die is niet opgezegd na aanleiding van het Ruben-fiasco, wat overigens zwaar overtrokken is maar dat terzijde). Die verdween steeds vaker in het oud papier. Maandagochten, net na het voetbal. Wat doe je dan? Pak je dan de krant en ga je lezen wat je al weet? Of ga je online opzoek naar de samenvatting van de wedstrijden die je gemist hebt? My point exactly. Ik vind het trouwens een goede besparing, dat Twitter! Op de hoogte blijven van het laatste nieuws? Krant opzeggen en Twitter gebruiken. Zeg nou zelf: op den duur gaan we toch helemaal geen kranten meer lezen? Je word nog net niet uitgelachen als je met een Spits onder de arm de trein inloopt terwijl iedereen op zijn iPhone of Blackberry de krant al bijna uit heeft. Ik denk dat de kranten het echt lastig gaan krijgen op den duur. De touchscreen toestellen zijn tegenwoordig al niet meer weg te denken uit het straatbeeld. Snotneuzen van 12 jaar zie ik over straat lopen met de nieuwste en duurste touchscreen telefoons van Nokia en LG, terwijl ik laatst een meisje van 15 hoorde zeggen: “Maaahaaam, wat moet ik nou met een BlackBerry?! Die heeft helemaal geen tatsjskrien.. Duh!” Toen ik 15 was, liep ik met een Pocket Swing! Ik moet stoppen nu, moet naar huis aangezien mijn vriendin net Twittert dat het eten bijna klaar is ..

Wat mij dan meteen opvalt, is niet de warmte, niet de 15000 verschillende kraampjes met net zoveel opdringerige verkooplui, maar iets totaal anders. Namelijk een normaal, aards besef van wat we aan het doen zijn en wat we allemaal gedaan hebben met zijn allen. Als ik naar mezelf kijk, heb ik de sloppenwijken van Cuba gezien, de KL-tower in Kuala Lumpur, Times Square in New York, de Grand Canyon, de tombes van Egypte en het erge is: ik ben waarschijnlijk zelfs wat meer bezienswaardigheden vergeten.. Terwijl ik dit typ merk ik ook bij mezelf dat ik helemaal niet besef hoe ont-zet-tend bevoorrecht wij zijn als reisagenten, als Nederlanders, als Europeanen. Want zeg nou zelf: heb jij in Nederland ooit iemand van oor tot oor zijn glimlachen als diegene 2 euro fooi kreeg omdat hij je koffer 12 verdiepingen naar boven tilt? Ik niet. Zie jij wegwerkzaamheden in Nederland als het 42 graden is, voor een inkomen dat waarschijnlijk niet eens in de buurt komt van het minimum inkomen in Nederland? No way.

Waardering. Zeg het eens hardop: waardering. Niet alleen waardering voor wat WIJ allemaal mogen en kunnen doen, zien en meemaken. Maar nog meer zelfs waardering voor de mensen die dit allemaal niet mee mogen of kunnen maken, maar die toch elke dag van het leven genieten alsof er geen morgen is. Juist waardering voor die mensen die zich een slag in de rondte werken voor een schamel salaris, maar die toch hun gezin kunnen onderhouden en de kinderen naar school kunnen sturen. Want och jee; als het bij ons een keertje minder is deze zomer, in plaats van All-Inclusive naar de Dominicaanse deze zomer All-Inclusive naar Griekenland, dan hoor je ons wel klagen hoor! Alsof we er voor betaald krijgen… Natuurlijk, ik hoor iedereen al zeggen: ja maar het is niet te vergelijken met dat soort landen want wij hebben een compleet andere levensstandaard. Klopt, klopt helemaal. Maar dat neemt niet weg dat wij ontzettend blij mogen zijn voor alles wat we hebben en dat we ook nog eens werk doen wat we leuk vinden en hier goed mee verdienen. Waardering hoef je niet altijd uit de grote dingen te halen, de kleintjes worden veelvuldig overgeslagen. Begrijp me niet verkeerd: ik vraag niet of iedereen die het met me eens is meteen standaard 20 euro gaat doneren aan giro 555. Als we nou allemaal eens wat langer zouden stilstaan bij het besef van hoe bevoorrecht wij zijn, misschien wekt dit wel een gevoel op van waardering en kan het zomaar zijn dat er een oud gezegde zijn naam eer aan doet: ‘What goes around, comes around’.